Gdy serce odmawia posłuszeństwa

Fot. Archiwum
Fot. Archiwum

Najczęstszą przyczyną niewydolności serca jest nadciśnienie tętnicze i wszystkie postacie choroby niedokrwiennej serca oraz wady tego organu.

Zmęczenie nieadekwatne do wysiłku, mała tolerancja wysiłku, duszność początkowo wysiłkowa, a w późnym stadium podczas odpoczynku, to symptomy niewydolności serca. Objawem patofizjologicznym (najbardziej swoistym), jest napadowa duszność nocna, która ustępuje po przyjęciu przez chorego pozycji siedzącej ze spuszczonymi nogami.

– Współistnieją też objawy jako wtórne ze strony narządów i tkanek jako efekt  zmniejszonej perfuzji (przepływu krwi) lub mechanizmów kompensujących deficyt tlenu w tkankach. Reakcja neurohormonalna organizmu jest źródłem objawów odczuwanych przez chorego jak: retencja wody w tkankach, jamach ciała i obrzęki kończyn, które tworzą obraz kliniczny choroby – mówi dr n. med. Marek Sienicki, ordynator oddziału kardiologii z pododdziałem chorób wewnętrznych w Szpitalu Miejskim w Rzeszowie

Gdy pompa słabnie
Niewydolność serca jest zespołem klinicznym, powstającym w przypadku niedostatecznego (niewystarczającego) dowozu tlenu do tkanek, spowodowanym nieprawidłową czynnością serca jako pompy.

– Określenie zespołu oznacza występowanie objawów podmiotowych (zgłaszanych przez pacjenta) i przedmiotowych (stwierdzanych przez lekarza), tym samym nie jest jednostką chorobową i rozpoznaniem samym w sobie. Zawsze istnieje przyczyna dotycząca nieprawidłowości struktury serca, nieprawidłowości czynności mechanicznej lub elektrycznej mięśnia sercowego – mówi specjalista.

Nadciśnienie – wróg nr 1
Najczęstszą przyczyną niewydolności serca jest nadciśnienie tętnicze i wszystkie postacie choroby niedokrwiennej serca (przebyty zawał serca, dławica piersiowa) oraz wady serca wrodzone i nabyte. Pierwotne jest zawsze uszkodzenie struktury lub czynności serca, które ma charakter niedokrwienny (miażdżyca naczyń, której klasycznymi czynnikami ryzyka są: nadciśnienie tętnicze, hypercholesterolemia, palenie papierosów, mała aktywność fizyczna), charakter toksyczny, endokrynny, zapalny, zakaźny, nowotworowy i genetyczny. W polskiej populacji częstą przyczyną niewydolności serca jest przewlekłe spożywanie alkoholu, zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków), nadczynność tarczycy, niedokrwistość. Każda choroba lub zaburzenie funkcji organizmu, które prowadzi do uszkodzenia serca zwiększa ryzyko niewydolności serca.

Nadmierne męczenie się może być oznaką niewydolności serca
Do najczęstszych i najważniejszych objawów należy zmęczenie nieadekwatne do wysiłku, mała tolerancja wysiłku, duszność początkowo wysiłkowa, w późnym stadium spoczynkowa. Objawem najbardziej swoistym jest napadowa duszność nocna, która ustępuje po przyjęciu przez chorego pozycji siedzącej ze spuszczonymi nogami.

– Wszystkie te objawy nie są swoiste dla jej rozpoznania, stąd do postawienia diagnozy niewydolności serca posiłkujemy się kryteriami, których stwierdzenie wymaga wykonania badań diagnostycznych – mówi dr Sienicki.

Złe leczenie źle rokuje
Liczba pacjentów chorujących na niewydolność serca jest 2,5 raza większa niż liczba chorujących na wszystkie nowotwory liczone łącznie (1 mln osób w stosunku do 400 tys.). W dodatku charakteryzuje się złym rokowaniem; ok. 60 proc. mężczyzn i 40 proc. kobiet umiera w ciągu 5 lat od rozpoznania niewydolności. Rocznie z tego powodu umiera więc 60 tys. osób.

– Według danych epidemiologicznych, ryzyko zgonu w ciągu pierwszego roku od momentu rozpoznania wynosi 40 proc. Skuteczna, racjonalna terapia poprawia jakość życia pacjentów, ocenianej w aspekcie poprawy aktywności fizycznej, psychoemocjonalnej, socjalnej, seksualnej i zawodowej – mówi doktor.

Anna Moraniec

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments