Nie pamiętam…czyli zbliża się Alzheimer

Jednym z elementów diagnostyki chorób otępiennych jest zwykłe badanie neurologiczne. Fot. Wit Hadło

Ta choroba utrudnia pracę zawodową i funkcjonowanie społeczne, może zacząć się ujawniać już po 40. roku życia.

Czasami pojawiają się u nas zaburzenia pamięci świeżej (pamięć odległych zdarzeń zostaje zachowana). Zaburzenia myślenia abstrakcyjnego, językowe, a nawet kłopoty z wykonywaniem poszczególnych czynności życiowych. U części chorych mogą dołączyć się zaburzenia depresyjne lub objawy psychotyczne. Później pojawiają się też objawy neurologiczne – zaburzenia związane z uszkodzeniem nerwów czaszkowych, spowolnienie psychoruchowe, zaburzenia postawy, równowagi… To może być Alzheimer.

- Zespoły otępienie (potocznie zwane chorobami otępiennymi lub demencją) są to zaburzenia funkcji poznawczych narastające z czasem trwania choroby. W skład zespołów otępiennych wchodzą choroby pochodzenia naczyniowego, choroby metaboliczne, zakaźne i zwyrodnieniowe w tym np. miedzy innymi choroba Alzheimera – mówi dr Artur Fussek, specjalista neurolog z Centrum Medycznego Medyk w Rzeszowie.

Zaczyna się niewinnie

Choroba Alzheimera rozwija się stopniowo, od dyskretnie narastających zaburzeń pamięci do głębokiego jej deficytu. – Przebieg choroby jest z reguły postępujący i prowadzi do pełnej niesprawności, a nawet śmierci osoby chorej. Pierwszymi objawami choroby są zaburzenia pamięci świeżej (pamięć odległych zdarzeń zostaje zachowana). W miarę postępu choroby pojawiają się zaburzenia myślenia abstrakcyjnego, zaburzenia językowe, kłopoty z wykonywaniem poszczególnych czynności życiowych. U części chorych dołączają się zaburzenia depresyjne oraz objawy psychotyczne – mówi nasz ekspert.

Kończy się zupełnym “zdziecinnieniem”

Ludzie różnie reagują na swoje problemy z pamięcią: ukrywają je, pomagają sobie zapiskami. U wielu osób pojawia się rozdrażnienie lub depresja. W pierwszym, łagodnym stadium choroby osoba zazwyczaj radzi sobie z większością wcześniej wykonywanych obowiązków. U niektórych chorych może dojść do zmiany osobowości. Przytulni stają się nadmiernie wymagający, energiczni – apatyczni. Mogą stać się bierni, zależni, bezwolni lub niespokojni, drażliwi, płaczliwi. Czasem lękliwi lub przygnębieni. Ludzie z zaburzeniami pamięci często zamartwiają się nawet drobnymi rzeczami. Wraz z pogłębianiem się otępienia choremu coraz trudniej ukryć kłopoty związane z pogarszającą się pamięcią. Może nie potrafić podać aktualnej daty ani nazwy miejsca, w którym obecnie przebywa. Może mieć trudności z wykonywaniem podstawowych czynności, na przykład z ubieraniem się czy układaniem nawet prostych zdań. Z czasem postępujące uszkodzenie mózgu przyczynia się do upośledzenia innych funkcji: motoryki (pojawiają się trudności w koordynacji ruchów, pisaniu, chodzeniu) i mowy (trudności ze znalezieniem prostych słów). Chory może chodzić z trudem, powłócząc nogami, może przestać dbać o higienę. Niektórzy chorzy doświadczają omamów z różnych zmysłów – słyszą, widzą lub czują coś, czego nie ma. Te zjawiska są tak realne, że chory może stać się nieufny. Może chować swoje rzeczy, a potem, kiedy nie potrafi ich odnaleźć, oskarża otoczenie o kradzież. W końcowych stadiach otępienia uszkodzenie mózgu jest tak znaczne, że chory nie wstaje z łóżka, traci kontrolę nad zwieraczami i zdolność porozumiewania się. Wymaga wykwalifikowanej opieki pielęgniarskiej.

Warto wiedzieć:

*Liczbę chorych na chorobę Alzheimera na świecie szacuje się na 15 – 21 milionów, w Polsce na ok. 350 tysięcy.
*Otępieniem (demencją) nazywa się utratę lub znaczne upośledzenie wyższych czynności korowych, takich jak pamięć, myślenie, orientacja, rozumienie, liczenie, zdolność uczenia się, język, zdolność oceny sytuacji.
*Często chory, jako pierwszy, sam dostrzega pewne trudności i mówi: “niektóre wyrazy po prostu uciekają mi z głowy” lub “zaczynam coś mówić i nagle nie mogę znaleźć słowa”.

Anna Moraniec

Skomentuj

Copyright © Super Nowości 2010-2016 Wszystkie prawa zastrzeżone.