Podatkami w zatory

Nowe przepisy dotyczące podatkowych skutków zatorów płatniczych obowiązują już od kilku dni. Przedsiębiorcy mają jednak problemy z ich interpretacją. Fot. Archiwum

Weszła w życie zapowiadana ustawa mająca poprzez regulacje podatkowe zredukować problem zatorów płatniczych.

W październiku opisywaliśmy założenia ustawy o podatkowych skutkach zatorów płatniczych. Przepisy te nie tylko przeszły już drogę legislacyjną, ale w styczniu weszły w życie i obowiązują. Przedstawiamy ostateczną formę ustawy i sposób, w jaki działa na podstawie oficjalnych komunikatów Ministerstwa Finansów.

Wymienione przepisy nowelizują Ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych. Najprościej rzecz ujmując, ustawa nie pozwala na wpisanie w koszty podatkowe kwot wynikających z nieuregulowanych faktur czy umów. Tym samym faktura która nie zostanie zapłacona już po upływie dodatkowego 30-dniowego terminu płatności, nie będzie mogła być kosztem. Tym samym po 30 dniach od dnia ostatecznej płatności (60 dni od wystawienia faktury) dłużnik będzie musiał skorygować koszty i wykreślić z nich to, czego nie zapłacił.

Nowelizacja wprowadza rozwiązanie polegające na obowiązku dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów w przypadku nieuregulowania kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu w ciągu 30 dni od daty upływu terminu płatności ustalonego przez strony. Są jednak umowy, w których strony ustalają dłuższy termin płatności.

W sytuacji ustalenia przez strony terminu płatności dłuższego niż 60 dni, podatnik będzie zobowiązany do dokonania zmniejszenia kosztów podatkowych o kwotę wynikającą z faktury lub innego dokumentu z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów podatkowych, jeżeli w tym terminie kwota ta nie zostanie uregulowana.

Wchodzące na początku 2013 r. regulacje dotyczące korekty kosztów podatkowych nie znajdą zastosowania do podatnika, który kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu nie zaliczył do kosztów podatkowych. Zatem nieuregulowanie kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu nie będzie powodowało obowiązku korygowania kosztów podatkowych.

W ustawie nie wprowadzono kasowej metody rozliczania kosztów podatkowych. Oznacza to, że w zakresie uznawania poniesionego kosztu do kosztów podatkowych zastosowanie znajdą reguły dotychczasowe.

Nowe przepisy należy stosować do tych kwot wynikających z faktury lub innego dokumentu, które zostały zaliczone do kosztów podatkowych od 1 stycznia 2013 roku. Jeżeli kwota wynikająca z faktury lub innego dokumentu zostanie zaliczona do kosztów podatkowych przed 1 stycznia 2013 r., wówczas nowe regulacje nie będą miały zastosowania, nawet wtedy, gdy termin płatności przypada w 2013 r.

Artur Getler

Skomentuj

Copyright © Super Nowości 2010-2016 Wszystkie prawa zastrzeżone.