Z atopowym zapaleniem skóry trzeba nauczyć się żyć

Diagnozą potwierdzającą atopowe zapalenie skóry są testy skórne i tzw. testy z krwi, które wykrywają przeciwciała skierowane przeciwko alergenom wziewnym i pokarmowym. Fot. Archiwum
Diagnozą potwierdzającą atopowe zapalenie skóry są testy skórne i tzw. testy z krwi, które wykrywają przeciwciała skierowane przeciwko alergenom wziewnym i pokarmowym. Fot. Archiwum

AZS nie pozbędziemy się nigdy. Możemy je jedynie „wymienić” na inny rodzaj uczulenia.

Schorzenie ogranicza chorym możliwości wyboru zawodu. Niewskazana jest dla nich praca, która wymaga częstego kontaktu z wodą i czynnikami drażniącymi. Pacjent musi nauczyć się żyć z chorobą, bo w każdym okresie życia może dojść do nawrotu objawów AZS, astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa czy spojówek tej samej choroby pod różnymi postaciami.

– Popularne nazwy AZS to: skaza białkowa, wyprysk dziecięcy, świerzbiączka – oznaczają jedno: przewlekłe i nawrotowe schorzenie skóry z towarzyszącym świądem – mówi Renata Rusin, specjalista dermatolog z Rzeszowa.

U 45 proc. dzieci chorych na AZS pierwsze objawy pojawiają się przed 6. miesiącem życia, ale znane są przypadki, w których pierwsze objawy pojawiły się w wieku dojrzałym.

Po pierwsze genetyka
Olbrzymią rolę w powstaniu tej choroby odgrywają czynniki genetyczne. – Jeżeli jedno z rodziców choruje na chorobę atopową, to prawdopodobieństwo rozwoju AZS u dziecka wynosi 50 proc., jeżeli obydwoje rodzice są chorzy to ryzyko wystąpienia u dziecka wynosi nawet 80 proc. – mówi nasz ekspert.

Na powstanie i przebieg AZS, oprócz predyspozycji genetycznych, mają wpływ czynniki środowiskowe, do których należą: alergeny pokarmowe: np. orzechy, białko ryb, białko mleka, miód (może zawierać bardzo duże ilości pyłków roślinnych); alergeny wziewne; alergeny infekcyjne: wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze; czynniki nieswoiście drażniące (nie alergeny) np. dym z papierosów, związki chemiczne.

Mleko wróg numer jeden
Do najczęściej stwierdzanych alergii pokarmowych u dzieci należy uczulenie na mleko i jego przetwory. W późniejszym okresie dołącza się alergia na jajo kurze (głównie białko, rzadziej żółtko), ryby, soję, pszenicę i orzeszki ziemne.

Równie niebezpieczne jak pokarmowe są alergeny powietrznopochodne (wziewne), które także mogą być pochodzenia zwierzęcego i roślinnego. Te alergeny łatwo penetrują do skóry i wywołują lub zaostrzają objawy choroby lub też dostają się do organizmu drogą inhalacyjną. Najczęstsze wziewne alergeny to: roztocza kurzu domowego, pyłki roślin, naskórki (sierść) zwierząt, pleśnie i ich zarodniki.

Uczulenia na pyłki roślin wykazują sezonowość objawów, a charakterystyczne są reakcje krzyżowe pomiędzy pyłkami poszczególnych roślin, jak również między pyłkami roślin a pokarmami pochodzenia roślinnego (np. ktoś uczulony na pyłek brzozy może reagować uczuleniem na jabłko lub marchewkę, a ktoś uczulony na pyłek bylicy (gatunek trawy) – na seler).

Objawy widać i czuć
Chory na AZS pacjent ma suchą i szorstką skórę. Na niej widoczne są plamy rumieniowe, czasem sączące i zawsze swędzące, umiejscowione w zależności od wieku w różnych miejscach. U bardzo małych dzieci najwcześniej i najczęściej są widoczne na policzkach, owłosionej skórze głowy, w bardziej nasilonych przypadkach na tułowiu i kończynach. W późniejszych latach życia zmiany lokalizują się głównie na skórze zgięć łokciowych i kolanowych, w okolicy nadgarstków, na szyi, za uszami.

Anna Moraniec

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments