Zasiłek z MOPS-u nie dorówna dodatkowi z ZUS-u

Dodatek, zasiłek i świadczenie pielęgnacyjne to trzy różne rodzaje pomocy finansowej dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów.  Przysługują na podstawie różnych ustaw oraz przyznają je i wypłacają różne instytucje. Zasadą jest także to, że nie można otrzymywać obu świadczeń: zasiłku i dodatku równocześnie.

Dodatek pielęgnacyjny jest świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez ZUS (zgodnie z przepisami ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych) łącznie z emeryturą i rentą z tytułu niezdolności do pracy lub rentą rodzinną. Mają do niego prawo osoby, które zostały uznane za całkowicie niezdolne do pracy oraz samodzielnej egzystencji albo ukończyły 75 lat – mówi Małgorzata Bukała, rzecznik prasowy Oddziału ZUS w Rzeszowie. – Osoba, która skończyła 75 lat, nie musi mieć orzeczenia o niezdolności do pracy, może być nawet aktywna zawodowo. Dodatek i tak będzie jej przysługiwał automatycznie z tytułu wieku. ZUS przyzna go z urzędu, nie trzeba składać dodatkowych wniosków.

Niepełnosprawny może być młodszy

Osoby, które nie ukończyły 75 lat także mogą otrzymać dodatek pielęgnacyjny, na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS stwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji. Niezdolność do samodzielnej egzystencji to takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. U osoby ubiegającej się o dodatek pielęgnacyjny lekarz orzecznik musi stwierdzić konieczność opieki osoby drugiej w czynnościach życia codziennego, lub z powodu zaburzeń stanu psychicznego. W tym przypadku, by otrzymać dodatek, emeryt lub rencista (albo ustawowy pełnomocnik działający w jego imieniu) musi złożyć wniosek. Do wniosku dołącza się zaświadczenie lekarza leczącego na druku N-9.

Wysokość dodatku pielęgnacyjnego wynosi obecnie 181,10 zł (dodatek pielęgnacyjny dla inwalidy wojennego całkowicie niezdolnego do pracy i niezdolnego do samodzielnej egzystencji wynosi 271,65 zł. Z uwagi na to, że jest on waloryzowany co roku (przy waloryzacji emerytur i rent jego wysokość zmieni się w marcu, szacuje się, że wzrośnie o 4-5 zł.).

Po pomoc do ośrodka pomocy społecznej

W ośrodkach pomocy społecznej można starać się o inny rodzaj pomocy – zasiłek pielęgnacyjny lub świadczenie pielęgnacyjne. Przyznaje się je do w oparciu o przepisy emerytalno-rentowe, ale na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zasiłek przyznawany jest w celu częściowego pokrycia wydatków związanych z koniecznością zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy w związku z jej niezdolnością do samodzielnej egzystencji.  Świadczenie to przysługuje:

*niepełnosprawnemu dziecku (do 16 roku życia),

*osobie niepełnosprawnej, która ukończyła 16 lat i ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu znacznym,

*osobie niepełnosprawnej, która ukończyła 16 lat i ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, pod warunkiem że niepełnosprawność (bez względu na jej stopień) powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia,

*osobie, która ukończyła 75 lat życia (bez żadnych innych warunków)
Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego dla osób uprawnionych wynosi 153 zł miesięcznie (niezależnie od dochodu).

Wniosek i załączniki

Osoba występująca o zasiłek pielęgnacyjny w związku z niepełnosprawnością powinna dołączyć do wniosku orzeczenie o niepełnosprawności albo o znacznym czy umiarkowanym stopniu niepełnosprawności określone w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wydane przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności. Koniecznym załącznikiem do wniosku jest również uwierzytelniona kopia dokumentu stwierdzającego tożsamość wnioskodawcy.

Natomiast osoba, która ukończyła 75 lat życia, do wniosku o zasiłek pielęgnacyjny dołącza tylko dokument potwierdzający wiek, np. dowód osobisty albo skrócony odpis aktu urodzenia.

Wypłata zasiłku

Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się na czas nieokreślony. Jeżeli jednak orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane jest na czas określony, np. od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r., wówczas zasiłek wypłaca się tylko przez ten czas.

Zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się nie później niż ostatniego dnia miesiąca, na który został przyznany. Jeżeli jednak wniosek o zasiłek wpłynie po dziesiątym dniu danego miesiąca, wówczas zasiłek za ten miesiąc zostanie wypłacony dopiero w następnym miesiącu.

Opiekujesz się kimś bliskim? Dostaniesz pomoc.

Osoby, które opiekują się niepełnosprawnym członkiem rodziny (osobą dorosłą lub dzieckiem) mają prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 520 zł miesięcznie o ile zrezygnują przy tym z wykonywania pracy zarobkowej, a dochody na osobę w rodzinie nie przekraczają 583 zł miesięcznie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje jednak gdy osoba sprawująca opiekę ma prawo do: emerytury, renty, renty socjalnej, zasiłku stałego, zasiłku przedemerytalnego, wcześniejszej emerytury na dziecko wymagające opieki, prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego lub świadczenia pielęgnacyjnego na inne dziecko w rodzinie. Pomoc ta także wtedy gdy osoba wymagająca opieki znajduje się w placówce zapewniającej całodobowe utrzymanie.

Anna Moraniec

do “Zasiłek z MOPS-u nie dorówna dodatkowi z ZUS-u”

  1. opiekująca się

    otóż to!

  2. marian

    pytanie;czy osoba mająca orzeczenie 1 grupy inwalidztwa z powodu wzroku ( katarakta) otrzymująca dodatek pielęgnacyjny i po operacyjnym usunieciu zaćmy dobrze widzi gdyż czyta gazety i trudni się dorywczo handlem nadal jest inwalidą 1 stopnia? i nadal przysługuje dodatek pielęgnacyjny? dotyczy 70 letniego emeryta.

Skomentuj

Copyright © Super Nowości 2010-2013 Wszystkie prawa zastrzeżone.