REKLAMA

Super Nowości - Wolne Media! Wiadomości z całego Podkarpacia. Rzeszów, Przemyśl, Krosno, Tarnobrzeg, Mielec, Stalowa Wola, Nisko, Dębica, Jarosław, Sanok, Bieszczady.

wt. 17 listopada 2026

Bada osoby starające się o pozwolenie na broń. Beata Rożek: Nie wiem, czy wydałabym mu pozytywną opinię z jednego powodu 

Według najnowszych danych Policji oraz raportu Najwyższej Izby Kontroli (NIK), w Polsce ponad 400 tysięcy osób posiada pozwolenie na broń palną – na koniec grudnia 2025 roku odnotowano łącznie 411 769 wydanych pozwoleń (Fot. Pexels/zdj. ilustracyjne)

Beata Rożek, psycholożka badająca osoby starające się o pozwolenie na broń, podkreśla w rozmowie z Medonetem, że negatywna opinia w procedurze nie jest rzadkością. W rozmowie o sprawie zamachowca z Krakowa wskazuje, że szczególną ostrożność budzą u niej młody wiek, brak doświadczenia z bronią oraz motywacje, które nie pasują do dotychczasowego życia badanego.

– Są ludzie, którzy mają tak pięknie poukładane i poujmowane w różne mechanizmy obronne cechy psychopatologiczne, że nie sposób udowodnić, że mówią nieprawdę. (…) W tej konkretnej sytuacji nie wiem jednak, czy wydałabym pozytywną opinię z jednej prostej przyczyny – tak o zamachowcy z Krakowa mówi Beata Rożek, psycholożka, która przeprowadza badania osób ubiegających się o pozwolenie na posiadanie broni. 

Beata Rożek o czerwonych flagach 

Wydanie odmownej opinii osobie, która zgłasza się na badanie przed uzyskaniem pozwolenia na broń, jest według Beaty Rożek czymś oczywistym, jeśli pojawiają się jakiekolwiek zastrzeżenia. Sama deklaruje, że pozytywna decyzja nie zapada automatycznie, a czynniki takie jak bardzo młody wiek, brak kontaktu z bronią czy nietypowe powody ubiegania się o pozwolenie mogą skutkować oceną negatywną. 

Za niepokojące uznaje motywacje oderwane od realnej sytuacji życiowej badanej osoby. Wymienia wśród nich tłumaczenia w rodzaju „bo zaraz wybuchnie wojna”, potrzebę obrony przed atakiem, choć nie widać przesłanek, by taki scenariusz był realny, albo chęć posiadania broni wyrażoną słowami „bo chciałbym mieć broń”. W jej ocenie najczęściej chodzi o indywidualny kontekst konkretnego człowieka, który nie łączy się logicznie z jego wcześniejszym funkcjonowaniem. 

Kraków i pytania bez odpowiedzi 

Szczególną uwagę psycholożki zwracają podejrzliwość, skrytość oraz negatywny stosunek do innych ludzi, gdy przebijają one z wypowiedzi badanego. Sygnałem alarmowym są także konfliktowe relacje z otoczeniem oraz charakterystyczny sposób opowiadania o tym, jak inni mieli komuś zaszkodzić albo co mu zrobili. 

Nie oznacza to jednak, że każdą późniejszą tragedię da się przewidzieć na etapie badań. Rożek porównuje tę sytuację do kierowców ciężarówek, którzy przechodzą specjalistyczne testy psychometryczne potwierdzające zdolność do prowadzenia pojazdu i przewożenia ludzi lub ładunków, a mimo to nawet po wielu latach bezpiecznej jazdy mogą uczestniczyć w dramatycznym wypadku. 

Na funkcjonowanie człowieka wpływają zmieniające się okoliczności życiowe, a proces psychopatologiczny bywa uruchamiany przez silne wydarzenia. Zdaniem psycholożki istnieją czynniki zdolne radykalnie odmienić osobę, choć otoczenie nie zawsze potrafi je dostrzec; jako przykład przywołuje zamach w Krakowie. 

Sprawa zamachowca z Krakowa 

W tej sprawie, jak wskazuje Rożek, istotny jest cały ciąg zdarzeń: od zabójstwa w domu rodzinnym, przez strzały oddane do przypadkowych osób, aż po pościg i konfrontację z policjantami. Według niej w życiu sprawcy pozostało wiele niewiadomych, które złożyły się na decyzję o przeprowadzeniu zamachu. 

Psycholożka nie sądzi, aby te niewiadome udało się kiedykolwiek poznać. Dodaje, że nawet gdyby sprawca przeżył, także wtedy nie byłaby przekonana, że udałoby się odkryć wszystkie odpowiedzi. 

Liczne zeznania oraz badania psychologiczne i psychiatryczne nie musiałyby tego zmienić. Rożek zwraca uwagę, że sprawca funkcjonowałby pod wpływem ogromnego zainteresowania mediów i opinii społecznej, a taka presja może mocno przekształcić zachowanie człowieka. 

Medialna sława i proces 

W rozumieniu psycholożki sprawca stałby się osobą, o której mówią wszyscy. Taka rozpoznawalność, jak stwierdza, potrafi „namieszać” w głowie. Rożek przypomina własny udział jako jednej z biegłych w procesie głośnego zabójstwa, do którego doszło publicznie podczas masowej imprezy i które również skupiło uwagę społeczną. 

Z historii życia tamtego sprawcy można było wyczytać różne elementy, ale nie to, że zdecyduje się na tak radykalne działanie ani że jego zachowanie w trakcie procesu będzie tak osobliwe. Chodziło o skrajne postawy, z których nie sposób było jasno wyprowadzić powodów stojących za decyzją o tak dramatycznych skutkach. 

Rożek przyznaje, że dla społeczeństwa szczególnie trudny bywa brak odpowiedzi na pytanie „dlaczego”. Zdarza się jednak, że takiej odpowiedzi po prostu nie ma. 

Społeczeństwo wobec braku sensu 

Psycholożka zauważa, że nawet w osobistych tragediach ludzie pytają: „Dlaczego ja? Dlaczego mnie to spotkało?”. Sama odpowiada na to pytaniem, dlaczego nie miałoby się to zdarzyć właśnie tej osobie, skoro podobne wydarzenia dotykają tysięcy ludzi. 

Zamiast koncentrować się wyłącznie na dociekaniu przyczyn, jej zdaniem warto przenieść uwagę na to, co można zrobić, aby podobna sytuacja się nie powtórzyła. W tym właśnie widzi realną sprawczość. 

Śmierć sprawcy i poczucie kary 

Rożek zgadza się, że dla społeczeństwa była to zła wiadomość, ponieważ ludzie oczekiwali krwi, sprawiedliwości, należytego uhonorowania ofiary oraz dotkliwej kary dla sprawcy. W jej ocenie potrzeba domknięcia sprawiedliwości jest u ludzi bardzo silna. 

Cały materiał Medonetu: https://www.medonet.pl/psyche/dlaczego-michal-oksinski-mial-pozwolenie-na-bron-psycholog-nie-wydalabym-z-jednego-powodu/0skv94s 

Udostępnij

FacebookTwitter