Dzięki rządowemu dofinansowaniu Miasto Rzeszów wykupi budynek Zespołu Szkół nr 3 przy ul. Warszawskiej. Dzięki temu szkoła, nazywana popularnie „Mleczakiem”, będzie nadal mogła funkcjonować i rozwijać się w dotychczasowym miejscu.
– Przyszłość „Mleczaka” była dla mnie priorytetem. Mówimy o szkole z 123-letnią tradycją, ważnej dla Rzeszowa i jego mieszkańców. Nie mogłem pozwolić, aby jej przyszłość pozostawała niepewna z powodu nieuregulowanych przez lata kwestii własnościowych. Pozyskaliśmy 3 miliony 650 tysięcy złotych z Ministerstwa Finansów, dzięki czemu możemy przejąć ten teren na własność Miasta i zapewnić szkole stabilizację, bezpieczeństwo oraz przestrzeń do rozwoju na kolejne dekady – mówi Konrad Fijołek, prezydent Rzeszowa. – Dziękuję Teresie Kubas-Hul, wojewodzie podkarpackiej, za osobiste zaangażowanie, determinację i konsekwentne wspieranie starań miasta o pozyskanie środków.
Nieruchomości, na których funkcjonuje szkoła wraz z całym kompleksem dydaktycznym, są dzierżawione przez miasto od spółdzielni mleczarskiej. Termin zakończenia dzierżawy kończy się w sierpniu 2027 r. Jeśli miasto nie zdecydowałoby się na wykup, znajdujące się w bardzo atrakcyjnej lokalizacji nieruchomości, trafiłyby na sprzedaż na wolnym rynku. To mogło oznaczać duże problemy dla historycznej szkoły.
– Na szczęście zagrożenia już nie ma. Otrzymaliśmy rządowe dofinansowanie, które wsparte pieniędzmi z budżetu miasta pozwoli na wykup tych nieruchomości. Rozmowy dotyczące szczegółów przejęcia rozpoczynamy już w tym miesiącu – mówi Prezydent Rzeszowa.
Wyjątkowa szkoła
Historia „Mleczaka” sięga początku XX wieku. Krajowa Szkoła Mleczarska w Rzeszowie-Staromieściu została powołana w 1902 roku decyzją Wydziału Krajowego we Lwowie, a działalność rozpoczęła w 1903 roku. Była pierwszą polską szkołą mleczarską na ziemiach wszystkich trzech zaborów, odgrywając ważną rolę w kształceniu specjalistów dla rozwijającego się przemysłu mleczarskiego.
Na potrzeby nowej placówki wykorzystano budynki dawnej niemieckiej mleczarni parowej. Następnie istniejący obiekt rozbudowano o łącznik i nowe skrzydło zaprojektowane przez architekta Tadeusza Stryjeńskiego.
Zespół szkolny zmieniał się wraz z rozwojem placówki i rosnącymi potrzebami edukacyjnymi. W latach 20. XX wieku przeprowadzono kolejną rozbudowę. W 1953 roku, w związku ze wzrostem liczby uczniów, rozpoczęto budowę nowego gmachu szkolnego, internatu i sali gimnastycznej. Na początku lat 70. XX wieku ponownie przekształcono zabudowę – rozebrano budynek gospodarczy oraz centralną część najstarszego budynku.
Przez kolejne dziesięciolecia szkoła kształciła następne pokolenia uczniów, stając się ważnym elementem historii Rzeszowa i polskiego szkolnictwa zawodowego. Jej dziedzictwo to zarówno wieloletnia tradycja nauczania, jak i historia budynków, które przypominają o przemysłowych i edukacyjnych początkach tej części miasta.
