Podczas gali finałowej 64. Rzeszowskich Spotkań Teatralnych 05. Festiwalu Arcydzieł ogłoszono werdykt jury, wyniki plebiscytu Publiczności oraz Nagrodę Dziennikarzy. Nagrodę Główną Festiwalu Arcydzieł, statuetkę „Wanda” oraz Nagrodę Publiczności otrzymał spektakl „Dżuma”. Nagroda Dziennikarzy przypadła w udziale spektaklowi „Iwona, Księżniczka Burgunda”.
Jury w składzie: Monika Frajczyk, Juliusz Chrząstowski, Wojciech Majcherek, Piotr Kruszczyński, Krzysztof Pleśniarowicz, po obejrzeniu wszystkich spektakli konkursowych postanowiło przyznać:
NAGRODĘ GŁÓWNĄ Festiwalu Arcydzieł, statuetkę „WANDA” – dla spektaklu „DŻUMA” w reż. Wojciecha Kościelniaka Teatru Kameralnego im. Wandy Rucińskiej w Bydgoszczy – dla wszystkich twórców przedstawienia „Dżuma” na podstawie powieści Alberta Camusa za poruszającą interpretację arcydzieła literatury światowej, oddającą w oryginalnej formie muzyczno-teatralnej najistotniejsze ludzkie doświadczenia, które rodzą się w obliczu niespodziewanej katastrofy.
NAGRODĘ PUBLICZNOŚCI otrzymał spektakl „DŻUMA” w reż. Wojciecha Kościelniaka Teatru Kameralnego im. Wandy Rucińskiej w Bydgoszczy.
NAGRODĘ DZIENNIKARZY otrzymał spektakl „IWONA, KSIĘŻNICZKA BURGUNDA” W. Gombrowicza w reż. Leny Frankiewicz z Teatru Polskiego w Bielsku-Białej – za konsekwencję w interpretacji dramatu Gombrowicza, nadanie mu nowych sensów oraz odczytanie z wykorzystaniem współczesnych modeli kobiecości, wybitne aktorstwo, zbudowane pomiędzy jednostką, a grupą, imponującą warstwę 2estetyczną i bogactwo kontekstów, które jednocześnie nie przytłaczają i stają się czytelne dla każdego.
JURY PRZYZNAŁO TAKŻE:
NAGRODY DLA TWÓRCÓW:
– dla Mateusza Pietrzaka za najlepszą choreografię w spektaklu „Dżuma” w reż. Wojciecha Kościelniaka za ekspresję ruchu bohatera zbiorowego i indywidualnego
– dla Natana Berkowicza za wizualizacje w spektaklu „Dziedzictwo” w reż. Roberta Talarczyka Teatru Żydowskiego im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie za kreację obrazów, które w subtelny sposób tworzą ramę dla scenicznej opowieści, oddają jej znaczenia i atmosferę
– dla Hadriana Filipa Tabęckiego – za najlepszą muzykę w przedstawieniu „Dziedzictwo” wg Icchoka Baszewisa Singera w reżyserii Roberta Talarczyka w Teatrze Żydowskim w Warszawie, za kompozycję i aranżację, które współtworzą świat sceniczny, w różnorodny, lecz spójny sposób budują dramaturgię i emocje widowiska
– dla Konrada Parola za najlepsze kostiumy w spektaklu „Dziedzictwo” w reż. Roberta Talarczyka za pełną smaku, zunifikowaną stylizację historycznego kostiumu.
– dla Mariusza Napierały za najlepszą scenografię w spektaklu „Dżuma” w reżyserii Wojciecha Kościelniaka w Teatrze Kameralnym im. W. Rucińskiej w Bydgoszczy za zbudowanie scenicznej przestrzeni z niewyczerpanej, jak się okazuje, metafory schodów, które tworzą sugestywny obraz i zarazem spełniają funkcjonalną rolę w narracji spektaklu.
– dla Jana Nowary za najlepszą dramaturgię i opracowanie tekstu spektaklu „Faust” za przejrzyste i konsekwentne połączenia „Fausta” z realnym, aktualnym światem
– dla Roberta Talarczyka za najlepszą reżyserię przedstawienia „Dziedzictwo” wg Icchoka Baszewisa Singera w Teatrze Żydowskim w Warszawie, za efektowną inscenizację epickiej opowieści o przemianie żydowskiego świata i za umiejętne poprowadzenie zespołu aktorskiego, który tworzy zarówno portret zbiorowy, jak i indywidualny bohaterów prozy Singera.
NAGRODY AKTORSKIE:
– dla Izabeli Baran za rolę Gilety w przedstawieniu „Księżniczka na opak wywrócona” Pedro Calderóna de la Barki w reżyserii Pawła Aignera w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu, za komediowy żywioł aktorstwa, który jednak zamienia śmiech widzów w refleksję serio, zawartą w pytaniu: kim jestem?
– dla Jerzego Walczaka za rolę Kalmana w przedstawieniu „Dziedzictwo” wg Icchoka Baszewisa Singera w reżyserii Roberta Talarczyka w Teatrze Żydowskim w Warszawie, za powściągliwą charyzmę, będącą znakiem rozpoznawczym jego aktorstwa i pozwalającą na mistrzowskie ukazanie bohatera, który pod maską surowości skrywa głębokie uczucia
– dla Sary Lech za rolę Doktor Bernardy Rieux w przedstawieniu „Dżuma” w reżyserii Wojciecha Kościelniaka w Teatrze Kameralnym w Bydgoszczy, za znakomicie zaśpiewaną i zagraną postać niosącą najlepsze ludzkie wartości w sytuacji, gdy są one poddane szczególnej próbie
– dla Anieli Kowalskiej za rolę Małgorzaty w spektaklu „Faust” w reż. Jana Nowary Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie za krystaliczne połączenie niewinności i siły w klasycznym tekście, operującym wierszem
– dla Anit Janci za rolę Iwony w spektaklu „Iwona, księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza w reżyserii Leny Frankiewicz w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej za niezwykłą obecność sceniczną kobiety samotnej i upokarzanej w świecie, który rządzi się prawami blichtru i terrorem wizerunku, i za pośmiertny taniec Iwony jako manifest wolności
– dla Marii Salwińskiej za rolę Anioła Dżumy w przedstawieniu „Dżuma” w reżyserii Wojciecha Kościelniaka w Teatrze Kameralnym w Bydgoszczy, za stworzenie metaforycznej postaci, której znaczenia zawierają się w niepokojącej i niezwykle silnej ekspresji ciała, ruchu i gestu
– dla Adrianny Kieś za rolę Miriam-Liby w spektaklu „Dziedzictwo” wg Icchoka Baszewisa Singera w reżyserii Roberta Talarczyka w Teatrze Żydowskim w Warszawie, za kreację autentycznego emocjonalnie wizerunku kobiety i jej doświadczenia przemiany, której źródłem jest bunt i gorycz życiowego zawodu.
WYRÓŻNIENIA AKTORSKIE:
– dla Arkadiusza Walesiaka za rolę Perota w spektaklu „Księżniczka na opak wywrócona” Pedro Calderóna de la Barki w reż. Pawła Aignera Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu za bycie znakomitym partnerem scenicznym dla Gilety, ale również za stworzenie komicznej postaci prostaka, obdarzonego własnym rozumem.
– dla Julii Witulskiej za rolę Jej w spektaklu „Dżuma” Alberta Camusa w reż. Wojciecha Kościelniaka Teatru Kameralnego im. Wandy Rucińskiej w Bydgoszczy za nadanie życia postaci, symbolizującej miłość bohaterek.
– dla Nikodema Bogdańskiego za rolę Józefa Granda w spektaklu „Dżuma” w reż. Wojciecha Kościelniaka Teatru Kameralnego im. W. Rucińskiej w Bydgoszczy za stworzenie wzruszającej roli zwykłego człowieka w niezwykłej sytuacji i wyśpiewanie miłości, której nie da się opisać.
– dla Roberta Żurka za tytułową rolę w spektaklu „Faust” w reż. Jana Nowary Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie za ukazanie dramatu współczesnego mężczyzny, uwikłanego w pragnienia i pokusy.
